as

as

Wednesday, June 8, 2016

ΛΕΝΕ ΟΙ ΜΕΣΑ ΟΤΙ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΕΞΩ


Έχει ξεκινήσει μία δημόσια κουβέντα ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για το θέμα της κατάργησης του 13ου και 14ου μισθού στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα. Λέγεται ότι είναι απαίτηση του ΔΝΤ που πρέπει να εφαρμοστεί το φθινόπωρο, η αντιπολίτευση λέει ότι ήδη έγινε δεκτή, η κυβέρνηση λέει ότι κάτι τέτοιο δεν έπεσε ποτέ στο τραπέζι και η ζωή συνεχίζεται.

Δεν χρειάζεται να θυμίσω τι συμβαίνει στη μνημονιακή περίοδο της χώρας όταν οι δανειστές προτείνουν "νέα μέτρα" και η εκάστοτε κυβέρνηση λέει ότι "αυτό δεν θα το δεχτούμε ποτέ". Πάντα περνάει η θέληση των δανειστών και έτσι είναι το λογικό αφού σε κάθε τριτοκοσμικό προτεκτοράτο (σαν την Ελλάδα) οι σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται εκτός συνόρων. Αυτό μας έλειπε να ρωτάει το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΕ την κάθε μαριονέτα που παριστάνει τον πρωθυπουργό για το τι θα κάνουν στην περιουσία τους.

Η κατάσταση στην Ελλάδα μπορεί να είναι τραγική, αλλά ποτέ δεν έπαψε να είναι γελοία. Σήμερα η κυβέρνηση είναι υπέρ της φορολόγησης και οι δανειστές "διαφωνούν" γιατί προτιμούν περικοπές στο δημόσιο, δηλαδή απολύσεις και μειώσεις μισθών και συντάξεων. Προηγουμένως, οι δανειστές ήταν υπέρ της μείωσης μισθών και συντάξεων στον ιδιωτικό τομέα, αλλά "διαφωνούσε" η κυβέρνηση που ήθελε να περικόψει τις δαπάνες στο δημόσιο. Οι εμετικοί υπηρέτες των δανειστών τα ρίχνουν στους έξω και όταν οι ελληνικές δημοσιογραφικές πουτάνες ρωτάνε τους έξω, αυτοί τα ρίχνουν στους μέσα. Μαγικές στιγμές.

Τα κωμικοτραγικά δεν σταματάνε εδώ. Το όλο μνημονιακό concept πάει βαθύτερα: Θέλουν να παρουσιάσουν στο ελληνικό κοινό ότι το 2010 βρέθηκαν κάποιες καλές κυρίες και μερικοί καλοί κυριούληδες που έσωσαν τη χώρα από τη χρεοκοπία γιατί σκέπτονται το μέλλον της παγκόσμιας οικονομίας και τη συνοχή της Ευρώπης. Οι καλές κυρίες και οι καλοί κυριούληδες είναι τόσο ευγενικοί και ελαστικοί που όχι μόνο δεν βιάζονται να πάρουν πίσω τα δανεικά που έδωσαν, αλλά σκέπτονται και πως θα ανακάμψει συνολικά η ελληνική οικονομία για να ανακουφίσουν τους ταλαιπωρημένους Έλληνες. Έτσι προτείνουν τρόπους για να τονωθεί η οικονομία με σεβασμό και κατανόηση.

Πρόκειται για μία συγκινητική ιστορία αγάπης που δεν θα γινόταν πιστευτή ούτε στα βράχια του πλανήτη Δία. Δηλαδή τι μας λένε; Χρωστάς 10 χιλιάδες ευρώ στον τοκογλύφο και πρέπει να τα δώσεις μέχρι το τέλος του επόμενου μήνα. Υπάρχει ποτέ η περίπτωση να σε ρωτήσει ο μεγαλόψυχος τοκογλύφος αν βρήκες τα λεφτά, επειδή πούλησες το σπίτι της γιαγιάς σου ή το νεφρό του αδερφού σου; Ο τοκογλύφος θέλει να πάρει πίσω τα λεφτά του. End of story. Το ίδιο ισχύει και για τους τοκογλύφους που δάνεισαν λεφτά στην Ελλάδα. Δεν τους νοιάζει αν τα πάρουν πίσω από φόρους, ή απο κλείσιμο σχολείων και νοσοκομείων, ή από την πώληση της Κρήτης.

Όσες/όσοι έχουν ταξιδέψει στο εξωτερικό (από την Βολιβία μέχρι την Ιαπωνία και από την Αγγλία μέχρι την Αφρική) γνωρίζουν ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζεται σαν μία μαριονέτα της Ευρωζώνης και του ΔΝΤ. Οι φίλοι/συγγενείς/γνωστοί που μετανάστευσαν για να βρουν κάτι καλύτερο σε κάποια γωνιά του πλανήτη ξέρουν την πραγματικότητα όσο και αν δυσκολεύονται να την παραδεχτούν. Η χώρα δεν έχει λόγο ύπαρξης. Ο Σόιμπλε λέει στους Αμερικάνους δώστε μας το Πούερτο Ρίκο για να σας δώσουμε την Ελλάδα, ο Ολάντ έρχεται στην Ελλάδα και τα γαλλικά ΜΜΕ λένε ότι ο Φρανσουά πήγε για ψώνια. Μιλάμε για έκρηξη γελοιότητας.

Θα περίμενε κανείς να γίνει ένας ξεσηκωμός από τους απανταχού νεοφιλελέ που υπερασπίζονται με πάθος τον ιδιωτικό τομέα για το θέμα του 13ου και 14ου μισθού. Δεν θα γίνει, ούτε τώρα, ούτε ποτέ. Τι έχει να κερδίσει το ελληνικό δημόσιο από μία ενδεχόμενη κατάργηση του 13ου και 14ου μισθού; Τίποτα. Μηδέν. Zero. Nada. Θα παρουσιαστεί σαν ένα μαγικό κολπάκι που θα προκαλέσει άμεσα μία "μεγαλύτερη ευελιξία στα εργασιακά" και "θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα". Στην τελική είναι μία άποψη των σούπερ ειδικών τεχνοκρατών του ΔΝΤ που με πασπαλισμένα τα ρουθούνια από την κόκα έχουν την εμπειρία και το know how να σώζουν τις χρεοκοπημένες χώρες και εσέίς δεν ξέρετε από τέτοια, επομένως βουλώστε το. 

Το αυτομαστίγωμα της χώρας και η γενικευμένη πολιτική εσωτερικής υποτίμησης είναι το βασικό πνεύμα των μνημονίων. Καμία ανάπτυξη, ποτέ των ποτών δεν μπορεί να προκύψει μέσα από τέτοιες ενέργειες. Εδώ δεν μιλάμε απλά για υποτίμηση της οικονομίας. Η αντιμετώπιση τέτοιων θεμάτων έχει να κάνει με την υποτίμηση της ανθρώπινης νοημοσύνης και αυτό είναι ακόμα πιο δυσάρεστο...

1 comment:

  1. Κοινοποιώ.

    Και συστήνω από το δικό μου.

    ReplyDelete